+48 71 310 05 00 info@amkl.edu.pl

prof. Grażyna Pstrokońska-Nawratil

Jest wrocławianką. Studia kompozytorskie rozpoczęła pod kierunkiem prof. Stefana B. Poradowskiego, a ukończyła w klasie prof. Tadeusza Natansona w PWSM (1971) i w tej uczelni podjęła pracę. W 1978 roku jako stypendystka rządu francuskiego uczestniczyła w wykładach Oliviera Messiaena  (Konserwatorium) i Pierre Bouleza (IRCAM) w Paryżu, w seminarium  autorskim Iannisa Xenakisa w Aix en Provence. Była też stażystą w Studio Muzyki Eksperymentalnej w Marsylii.

W 1993 roku otrzymała tytuł naukowy profesora. Od 1977 roku prowadzi klasę kompozycji we Wrocławiu, a w latach 1998-2009 kształciła także młodych twórców w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jej absolwenci zajmują istotną pozycję w polskiej muzyce współczesnej. W latach 1991-2017 kierowała pracą Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a w roku 2020 ponownie objęła kierownictwo wyodrębnionej już Katedry Kompozycji.

Uczestniczyła w 4 edycjach pracy Komisji Programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, a w latach 1996-2008 pełniła kolejno funkcje doradcy programowego, kierownika i dyrektora artystycznego Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej Musica Polonica Nowa.      

Jest laureatką konkursów kompozytorskich m.in. Ogólnopolskiego Konkursu im. Grzegorza Fitelberga (1971), Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego GEDOK w Mannheim (1975), Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1987). Wyróżniona również m.in. Nagrodą Premiera za twórczość dla dzieci
i młodzieży, Nagrodą Miasta Wrocławia, Nagrodą im. św. Brata Alberta (1998). Jest laureatką Wrocławskiej Nagrody Muzycznej (2002) oraz Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (2004). W roku 2006 i 2018 otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Dziedzinie Muzyki. W 2013 roku uhonorowana została srebrnym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, w 2017 Medalem – Zasłużony dla Wrocławia, a w 2018 roku uhonorowana złotym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Dorobek kompozytorki obejmuje kilkadziesiąt pozycji, w większości ujętych w cykle. Najważniejsze z nich to cykl wielkich  form pod wspólnym tytułem freski:

I Reanimacja  na wielką orkiestrę symfoniczną [1971] – człowiek i życie,
II Epitaphios  na wielką orkiestrę symfoniczną  [1976]  – człowiek i śmierć,
III Ikar  na wielką orkiestrę symfoniczną   [1979]  – człowiek i marzenia,
IV …alla campana… na fortepian i orkiestrę [1985] – człowiek i pamięć,
Eternel  na sopran, chór chłopięcy, chór mieszany i wielką orkiestrę  [1989] – człowiek i wiara,
VI  Palindrom  na wielką orkiestrę smyczkową z klawesynem  amplifikowanym [1994] – człowiek i tęsknota,
VII Uru Anna   (Światło Nieba) na tenor, wielki chór mieszany i wielką orkiestrę  symfoniczną  [1999]  – człowiek
i światło;

cykl utworów na perkusję:
Ostinato  na kwartet perkusyjny (1974),
Kanon
na grupę motoryczną (1975),
Studio per violino et Tam –
Tam (1975),
BIS * JOKE
na perkusję i fortepian (1985),
TRIANGLE !  na sekstet perkusyjny (II wersja 1990);

cykl myśląc o Vivaldim
…el condor…
na 2 marimby i orkiestrę smyczkową (1996) (wiosna),
…como el sol y la mar
… na flet i orkiestrę kameralną (2007/2008) (lato);

cykl madrygały:
W poszukiwaniu wędrującego echa – na 2 skrzypiec (2000),
Algorytm snu wielkiego miasta –  na marimbę (2001),
Ptaki na horyzoncie zmierzchu – na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (2006),
wersja II Madrygał  na dwa fortepiany (2011); 
W zenicie słońca na flet, dzwonki,wibrafon, marimbę, harfę i wiolonczelę (2018);

cykl reportaże:
Niedziela Palmowa w Nazareth na saksofon, perkusję i organy (2009),     
ICE – LAND …tęczowe mosty nad Dettifoss… na 22 instrumenty smyczkowe i harfę amplifikowaną (2011),
Figury na piasku …wędrówki odwiecznego skarabeusza… na flet, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2014),
wersja II na kwintet fletowy i małą perkusję (2019),
Ring of Tara na oktet perkusyjny (2018),
AoTea Roa  na klawesyn i orkiestrę smyczkową (2018/19),
LandmannalaugarSonata  na dwa flety i klawesyn (2019),
Słowik i Kamień  na dwa fortepiany i dwie perkusje (2020);

cykl ekomuzyka:
Eco per flauti
(1980),
Le soleil – koncert na perkusję i orkiestrę (1991);
Terra –na chór męski i fortepian (1995),
Bartokiana – na wiolonczelę i fortepian (1995) – wersja na marimbę i orkiestrę kameralną (2000) – wersja na flet, saksofon i fortepian (2015);
Muzyka lidyjska  – na orkiestrę smyczkową  (2002),
Strumyk i słonko na inkrustowany fortepian (2007),
Lasy Deszczowe na flety i orkiestrę symfoniczną (2013);
Galaktikos α na flet i organy (2015);
Galaktikos β tryptyk na dwa flety i organy (2017);
Assisi na wiolonczelę, chór dziecięcy i wielką orkiestrę symfoniczną (2017).

Niezależnymi pozycjami są:
balet W królestwie jesiennych liści, balet dla dzieci;
2 kwartety smyczkowe – Arabesca i Kwartet lidyjski, utwory dla dzieci i młodzieży,
MAGNIFICAT MM – na sopran, chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną( 2004),
HARMONIES
na orkiestrę (2011).